Parking in between

.
Shuffling patiently with the crowd I’m trying to park myself between other staring heads. Like parking between swelling cars this asks for greater skill now, as heads become wider by audio-guides, and watching-times longer.

blockbuster –
the latest fuss
about something old

Now and then I catch a glimpse of the collected works. The forced zooming-in steers my eye to details, colours and layers that are usually not so clearly visible.


art-theft –

he snatches the canvas
with the thickest paint

The artist himself is watching us here and there. What would the old master have thought about all this attention ?

quick selfie –
eye to eye
with Rembrandt

 

© Marc
____________________________________________________________

(Published  in Blithe Spirit, BHS U.K. – Vol. 28.1 – 2018)

 


(Nederlands)

Inparkeren

Geduldig meeschuifelend met de meute probeer ik mijn eigen hoofd in te parkeren tussen andere starende hoofden. Net als tussen de brede auto’s van nu vraagt dat steeds meer behendigheid – de audiogidsen maken de hoofden breder en de belevingstijd langer.

blockbuster –
de nieuwste drukte
om iets ouds

Nu en dan vang ik een glimp op van het verzamelde werk.
Het gedwongen inzoomen leidt mijn oog naar details, kleuren en laagdiktes die meestal niet zo duidelijk zichtbaar zijn.

kunstroof –
vlug pikt hij het doek
met de dikste verf

De kunstenaar zelf bekijkt ons hier en daar. Wat zou de oude meester eigenlijk
van al deze aandacht gevonden hebben ?

snelle selfie –
oog in oog
met Rembrandt

 

.
.

______________________________________________________

.
..
.

 

.
.

 

 
Advertenties

Accidental Art

 

In verwondering wandel ik langs werk van de Chinese kunstenaar Cai Guo-Qiang. Met behulp van buskruit heeft hij de meest bijzondere vormen en patronen op papier en doek weten te toveren. Het experimenteren duurde enkele jaren, maar tenslotte lukte het hem zelfs schilderijen te maken met gebruik van gekleurde springstof. Tot op zekere hoogte, want er komt ook de nodige ‘sturing’ bij kijken,  zou je hier van toevallige kunst kunnen spreken.

 

Romaans kerkje-

op een muur spontane kunst

schoonheid uit schimmel

.

 

 © Anton
________________
februari 2017

.

.

.

Accordeonist-

In de Parijse metro

Ergens tijdens mijn zeventiende verdien ik voor het eerst een, zij het bescheiden, salaris. Ik ben er trots op, maar meer dan dat is het schouderklopje dat mijn baas mij geeft bij het uitreiken van het envelopje. “Goed gedaan”, zegt hij. “Tot morgen”.

Accordeonist-
in de propvolle wagon
hangen ijspegels

 

© Anton
                oktober 2015

.

.